Męski temat

hamulcowych podane są w normach SAE J 1703, FMVSS 116 i ISO 4925. Temperatura wrzenia płynu Temperatura wrzenia jest miarą możliwości termicznego obciążenia płynu hamulcowego. To obciążenie może być szczególnie duże w cylind

Dodane: 16-01-2017 05:01
Męski temat czujniki ciśnienia klimatyzacji

Temperatura wrzenia płynu

Płyn hamulcowy ? czynnik przenoszący ciśnienie hydrauliczne w układach hamulcowych.
Parametry płynów hamulcowych

Wymagania dotyczące płynów hamulcowych podane są w normach SAE J 1703, FMVSS 116 i ISO 4925.

Temperatura wrzenia płynu

Temperatura wrzenia jest miarą możliwości termicznego obciążenia płynu hamulcowego. To obciążenie może być szczególnie duże w cylinderkach hamulców kół. W temperaturach przekraczających rzeczywistą temperaturę wrzenia dochodzi do wytworzenia pęcherzyków gazu (pary) i wtedy uruchomienie hamulców przestaje być możliwe.

Temperatura wrzenia płynu zawierającego wodę

Podstawowym składnikiem większości płynów hamulcowych jest glikol, który ma własności higroskopijne, tzn. łatwo wchłania wodę. Temperatura wrzenia płynu hamulcowego zawierającego wodę jest znacznie niższa od temperatury wrzenia czystego płynu.

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/P%C5%82yn_hamulcowy


Niewielkie części samochodowe

W sprzedaży dostępne są różne części samochodowe i narzędzia potrzebne podczas naprawy samochodu. Najwięcej osób kupuje śrubki samochodowe oraz niewielkie części samochodowe. Różne śrubki będą potrzebne podczas przeprowadzania drobnych napraw, podobnie jest z niewielkimi częściami samochodowymi. Dlatego każdy domowy majsterkowicz, który dobrze zna się na samochodach na pewno posiada na swoim wyposażeniu sporą ilość części samochodowych, które wykorzystuje podczas przeprowadzania drobnych napraw. Takie części zwykle są bardzo tanie, dlatego mogą być często kupowane i przechowywane w dowolnym miejscu. Najczęściej jednak umieszczane są one w garażach lub pomieszczeniach gospodarczych. W przeciwnym razie będą przeszkadzały innym domownikom.


Układ simplex


Układ simplex ? dwa tłoczki rozpierające szczęki znajdują się we wspólnym cylinderku. W układzie tym jedna szczęka jest współbieżna, a druga przeciwbieżna. Wadą tego rozwiązania jest to, że naciski jednostkowe obu szczęk na bęben nie są jednakowe, a przez to zachodzi nierównomierne zużycie okładzin ściernych. Zaletą jest niższa cena i prostsza konstrukcja.

Układ duplex ? każdej szczęce przypisany jest osobny rozpieracz. Szczęki w tym układzie są szczękami współbieżnymi. Dzięki takiemu rozwiązaniu naciski jednostkowe obydwu szczęk są prawie identyczne, co powoduje równomierne zużycie okładzin ciernych na obu szczękach. Wadą tego rozwiązania jest większy koszt oraz większy stopień skomplikowania układu

Układ samowzmacniający ? układ simplex z zastosowanymi szczękami pływającymi. Końce szczęk są na jednym końcu połączone łącznikem, który nie jest powiązany z innymi częściami hamulca. Efektem tego połączenia jest dodatkowy nacisk szczęki współbieżnej na szczękę przeciwbieżna podczas hamowania. Powoduje to zbliżone naciski jednostkowe obu szczęk.

Układ duo-duplex ? układ rozpieraczy jak w układzie duplex, z tym że rozpieracze są skonstruowane jak w układzie simplex.

W układach o różnych naciskach jednostkowych na poszczególne szczęki, w celu niwelacji różnic, stosuje się okładziny cierne o różnej grubości oraz o różnym polu powierzchni trącej.

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Hamulec_b%C4%99bnowy



© 2019 http://informator.stalowa-wola.pl/